از آن جمله ، روايتى است از رسول اكرم ( ص ) كه آنحضرت فرمود : تكثرلكم الاحاديث بعدى ، فاذا روى لكم عنى حديث فاعرضوه على كتاب الله فما وافق كتاب اللّه فاقبلوه و ما خالف فردوه . بعد از من روايات زيادى براى شما نقل مىكنند . لذا وقتى روايتى از من نقل شد ، آن را بر قرآن عرضه كنيد اگر موافق كتاب خدا ( قرآن ) بود بپذيريد و اگر مخالف بود از آن صرفنظر نمائيد . و همچنين فرمود : ان على كل حق حقيقة ، و على كل صواب نورا . فما وافق كتاب اللّه فخذوه و ما خالف كتاب اللّه فدعوه . هر حقى ، حقيقتى دارد . و هر صواب و حقى ، داراى نورى است . شما ، آنچه كه مورد تأييد و موافق قرآن بود ، پذيرا باشيد و آنچه كه مخالف قرآن بود آن را رها كنيد . و از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرمود : كل حديث لا يوافق كتاب اللّه فهو زخرف « 1 » هر روايتى كه موافق كتاب خدا نباشد باطل است . بنابر اين وقتى قرآن ، ملاك و معيار صحت روايات شد . لازمه‌اش اينست كه خود قرآن سالم و از تحريف بدور باشد . به اين نوع روايات ، دو گونه استدلال شده است : 1 - اينكه از اين نوع روايات مىفهميم كه قرآن از حيث اتقان

--> ( 1 ) براى مدرك هر سه حديث ذكر شده به كتب ذيل مراجعه شود : اصول الحنفيه ، ص 43 بنقل از صحيح سيره پيامبر ، ( ص ) ج 1 ص 30 و وسائل الشيعه ، ج 18 ، ص 7978 بنقل از الكافى و المحاسن و الامالى و مصنف عبد الرزاق : ج 11 ، ص 156 و ج 10 ، ص 313 و ج 6 ، ص 112 . و تهذيب تاريخ دمشق : ج 15 ، ص 134 . و تفسير البرهان : ج 1 ، ص 28 . و البيان و التبيين : ج 2 ، ص 28